relatie tussen neef en nicht

[CousinCouple]

Het was in de zomer van 2010 dat ik na 10 jaar terug contact kreeg met de familiekant van mijn vader. Ik ging bij men nonkel op bezoek waar ook mijn neef op dat moment was. Ik was toen 17 jaar en hij 25.
We wisselde e-mail adressen uit en na lange chat gesprekken besloten we om nog eens af te spreken. Het klikte meteen. In de klas kreeg iedereen te horen dat ik terug contact met men neef had. Door het intense contact dat we met elkaar hadden bleef de band als neef en nicht maar groeien. Ik begon hem al als een echte vriend te zien. Na enkele maanden besloten we om samen nieuwjaar te vieren, als echte familie... Ik bleef een week bij hem logeren. Doordat we de hele tijd samen waren kwamen er al snel gevoelens aan te pas. In het begin kon ik het niet geloven dat ik voor mijn neef viel. Na een poosje bleek dat ook mijn neef gevoelens had voor mij. Samen besloten we om info op te zoeken over onze situatie, de vraag rees bij ons of er niemand anders in deze situatie zat. We vonden allerlei nuttige info over een mogelijke relatie, maar ook over trouwen en kinderen krijgen. Uiteindelijk besloten we de gok te wagen en er voor te gaan. De eerste die het te weten kwam was mijn ma. Ze had het al even zien aankomen en was dus ook niet verbaast toen we het vertelde. Mijn neef zijn vader, mijn peter (vaders zijn broers) belden enkele uren later. Mijn ma had het al verteld, hij was er in het begin niet goed van maar draaide even later wel bij. Ook onze vrienden accepteerde de situatie redelijk vlot nadat ze ons verhaal hoorde.

De reden dat we dit samen geschreven hebben is dat we andere neven en nichten een hart onder de riem willen steken, mochten ze dezelfde situatie voor hebben. . Laat je niet tegenhouden door wat andere denken, volg gewoon je hart want ware liefde valt niet te onderdrukken.

Het gedetailleerdere verhaal, gekopieerd van een ander forum

Na 10 jaar geen contact met elkaar gehad te hebben, vonden we elkaar weer terug op facebook. Ik was toen 17 jaar en hij 25.

Na lange chat gesprekken besloten we om nog eens af te spreken. Ik wachtte mijn neef ongeduldig op. Naast me stond mijn vriend Joren. Mijn neef, Steve had zijn vrouw, Ilona mee. Die dag was het maanrock in Mechelen. We hadden elkaar al lang niet meer gezien dus vonden we het een beetje onwennig. Natuurlijk waren we niet zo spraakzaam tegen elkaar als op de chat, maar toch voelden we alle twee al een klik. Enkele dagen later vroeg Steve mijn GSM nummer, hij gaf me het zijne. Vanaf toen zijn de gesprekken begonnen en niet meer gestopt. Het logische gevolg was natuurlijk om snel nog eens af te spreken.

Na enkele keren vroeg hij me mee naar de horecabeurs in Gent. Daar hebben we alle gangen doorgelopen terwijl we maar bleven babbelen en babbelen. Wanneer hij me ‘s avonds thuis afzette was de band tussen ons al een stuk sterker geworden. Net voor hij vertrok kon ik het niet laten hem een knuffel te geven. Met een warm gevoel vanbinnen kroop ik mijn bedje in. Toen ik de volgende dag wakker werd stond er één nieuw berichtje op mijn GSM. Een lief gedichtje stond er geschreven. Over onze band tussen neef en nicht die volgens ons beiden al niet meer stuk kon.

Op school had ondertussen al iedereen gehoord dat ik opnieuw contact had met men neef. Dolgelukkig liep ik door de gangen van de school te vertellen over de uitstap tegen mijn beste vriendin. Door het intense contact dat we met elkaar hadden bleef de band als neef en nicht maar groeien. Ik begon hem al als een echte vriend te zien. Na nog enkele keren af te spreken besloten we om samen nieuwjaar te vieren, als echte familie... Met zijn vieren kochten we tickets voor Milk Inc new years party. Waarop ik samen met mijn vriend bij mijn neef bleef logeren.

De volgende dag vierden we nieuwjaar bij mij thuis. Steve is van beroep sous-chef waardoor hij een super lekkere wok maakte voor de familie. Aangezien hij niet alles wist staan was ik tot zijn rechterhand bekroond. Stiekem vond ik het heerlijk om bij hem in de keuken te staan, maar natuurlijk hielp zijn vrouw ook. Met haar kon ik gelukkig goed overweg en ze snapte onze band met elkaar. Iets compleet anders dan mijn vriend, die het niet kon verkroppen dat ik zo vaak met mijn neef weg ging. Op het feest werden er foto’s getrokken en oude familieverhalen opgehaald. Na afloop ging ik met mijn neef mee naar huis. Het was kerstvakantie en mijn vriend was een week op skiverlof.

Overdag maakte we men z’n drietjes plezier en ‘s avonds vermaakte we ons met een filmpje. Mijn opblaasbaar bed dat in de living stond gebruikten we als extra grote zetel zodat we lekker knus naar de film konden kijken. Steve lag in het midden met aan zijn ene kant zijn vrouw en aan de andere kant, ik; zijn nichtje. Mijn hartje ging elke keer sneller slaan wanneer hij even over mijn arm streelde. Na twee nachten op de opblaasmatras te hebben geslapen werd ik de volgende ochtend wakker met een half leeggelopen bed. Dus besloten we de derde dag om met zijn drieën in één bed te kruipen. Opnieuw lag Steve in het midden met zijn twee dierbare aan zijn flanken. De volgende dagen telde ik de uren af tot het opnieuw avond was en ik weer dicht bij men neefje kon kruipen. Sommige momenten dacht ik dat mijn hart het ging begeven toen ik verdwaalde in zijn blik. Het werd zelfs al zo erg dat ik ‘s nachts begon te fantaseren hoe geweldig het wel niet zou zijn om hem als vriendje te hebben. Telkens ik me iets te ver liet gaan bij het fantaseren riep ik mezelf terug. Hoe kreeg ik het in mijn stomme kop om hier ooit op te hopen. Hij was gelukkig getrouwd en ik zat vast in een relatie waar ik meer van afzag dan ik deugd van had.

Naar het einde van de week toe bleef de band sterker en sterker worden en konden we het amper laten om elkaar steeds te knuffelen en zelfs af en toe een kusje op de wang te geven. Voor nieuwjaar had ik van hem een kettinkje gekregen waarop stond “Neefje & Nichtje 4 ever” en zo voelde het ook. Een nieuw persoon in mijn leven, een dat ik nooit meer wilde laten gaan.

Eenmaal thuis werd het gemis steeds groter en groter, zelfs tijdens de les kon ik het niet laten met hem te sms’en. De zondag werd ons dagje waarbij we elkaar steeds zagen. Elke maandag begon het aftellen tot de volgende zondag. Het gemis werd zelfs zo ondraaglijk dat we excuses begonnen te verzinnen om elkaar sneller terug te zien. Zoals bijvoorbeeld die keer dat ik ‘zogezegd’ mijn I-pod bij hem was vergeten. Op deze manier kon hij ze de volgende dag, maandag, al komen brengen. We amuseerde ons zo die dag dat Steve ‘s avonds voorstelde om in het vervolg telkens de maandag af te komen wanneer zijn vrouw met de late stond. Mijn eerste gedacht was natuurlijk, ‘super, hoef ik hem al een dag minder lang te missen.’, maar toen drong het door dat we de foute kant op aan het gaan waren. Nu wouden we al onder ze’n tweeën afspreken. Ging dit niet te ver? Neef en nicht, dit kon toch nooit wat worden.. Dagen lang piekerde ik me suf. Sommige momenten vond ik het te gek voor woorden om te denken dat hij ooit bij zijn vrouw zou weggaan, andere momenten leek alles zo makkelijk. Vooral als ik bij hem was, alles voelde dan zo goed. Het leek gewoon voorbestemd om een koppel te worden. ‘s Nachts kon ik er niet van slapen. Stel je voor dat hij nu bij me lag. Mijn gedachten stonden niet meer stil, op een gegeven moment vond ik dat het genoeg was en zette ik mijn gevoelens aan de kant. Dat was natuurlijk buiten zijn liefheid gerekend. De volgende ochtend stond zijn wekker al om me opnieuw lieve berichtjes te sturen. Daar ging men hartje weer.

Een week later ging ik weer bij hem logeren. Wanneer we even alleen waren kwam de waarheid boven. Hij had ook gevoelens voor mij. Hij wist ondertussen al lang dat het niet goed ging tussen mij en mijn vriend, maar op dat moment vertelde hij me dat het in zijn huwelijk ook al lang niet meer goed ging. Dat kon ik in het begin niet geloven. Ze zagen er samen zo gelukkig uit, dat ik er jaloers op werd. Maar na enige tijd begon het me op te vallen dat hun relatie niet ging zoals ik steeds gezien had. Mijn sprankeltje hoop werd aangewakkerd. Zou het dan toch kunnen? Mijn gedachten die ik enkele weken geleden zo ingewikkeld vond, werden plots nog een pak ingewikkelder. Oké, er waren gevoelens van beide kanten. Maar we zijn neef en nicht, hij is zeven jaar ouder en we zaten beiden nog in een relatie. Ik dacht dat men lichaam uit elkaar ging spatten van verschillende standpunten, twijfels en verlangens.

Een week later waren we opnieuw de maandag samen. Hij was me aan school komen afhalen, iets wat ik enorm lief en romantisch vond. We hebben die avond met zijn drieën doorgebracht op zijn appartement. Naarmate het avond werd drong het tot me door dat ik naar huis moest en hem weer een week moest missen. Ik kreeg buikpijn van het gedacht alleen. Net voor we moesten vertrekken hield ik het niet meer. Ik wou bij hem zijn, elke seconde van de dag. Nog zo’n eindeloze week zou me niet meer lukken. Ik zakte door men knieën van verdriet, waarbij hij me oppakte en me op bed legde.

Wanneer hij me gekalmeerd had kon ik er niet meer onderuit, tijd om naar huis te gaan. Zijn vrouw, die de volgende dag met de vroege stond bleef thuis waardoor we met ze’n tweetjes naar mij thuis reden. Daar aangekomen kreeg ik het niet over mijn hart om de auto uit te stappen. Ik reikte mijn armen naar hem die hij gretig om zich heen liet sluiten. We gaven elkaar een knuffel zoals we nog nooit gedaan hadden. Mijn hart bonkte bijna uit mijn borst van de gedachten die in me rondspookte. Langzaam maar zeker liet ik mijn lippen langst zijn nek naar boven glijden. De kleine kusjes maakte dat zijn adem begon te stokken. Beiden vonden we het ondraaglijk om geen kus te geven. Nog langzamer dan ervoor liet ik mijn lippen naar zijn wang glijden. Toen draaide hij zijn hoofd waardoor mijn lippen recht op de zijne gedrukt werden. We verloren ons aan elkaar. Even bestond er alleen wij twee op heel de wereld. Toen we onze ogen opende drong het door, ‘Shit’ was het enige wat ik kon uitbrengen. Ik wou nog, ik wou hem, ik wou voor eeuwig bij hem blijven. Vervolgens drukte ik mijn lippen nog eens op de zijne, en nog eens, en nog eens... Twee uren vlogen voorbij, het was al lang na middernacht toen ik uitstapte en hem uitzwaaide, terwijl de tranen over mijn wangen liepen.

De volgende ochtend liep ik op wolkjes, terwijl ik op mijn bus stond te wachten waren we aan het bellen. We konden er niet van over dat zo iets fout, zo goed voelde. Ik dacht niet aan de gevolgen, de problemen of wat dan ook dat nog ging volgen. Het enige waar ik aan dacht was hem, Steve, mijn neefje. Mijn hart en men gedachten waren vol van hem. Maar het was verdomd moeilijk om mijn mond te houden tegen mijn beste vriendin. Tegen dat het avond was voelde ik me van mijn rozen wolkje afdalen. Steeds dieper en dieper tot ik weer op de grond stond, in de realiteit. We zaten nog steeds beiden in een relatie en hij bleef tenslotte mijn zeven jaar oudere, getrouwde, neef. ‘Shit’, was het eerste wat in me op kwam. Oké, het voelt heerlijk als we samen zijn, maar toch is het niet juist. Wat zou iedereen er van zeggen als we ooit het lef hadden om het te zeggen? Tranen sprongen me opnieuw in de ogen. Tegen dat de nacht viel kwam mijn neefje online. Ik vond het niet meer dan logisch om het hem te vertellen dat ik zo in de knoop lag met de hele situatie. Hij bekende dat hij het ook enorm moeilijk had. Wanneer zijn vrouw er enige tijd later bij kwam zitten steekte mijn hart enorm. Wat wou ik graag op haar plaats zitten. Onmiddellijk schrok ik van mijn gedachte. Zou ik echt zo ver gaan om te verlangen dat hij van haar scheidde? Ik wist het niet meer. Droevig ging ik slapen, met angst voor de volgende dag vol twijfels, vragen en gemengde gevoelens.

Tot Steve het idee kreeg om info op te zoeken over relaties tussen neef en nicht. Hij had dit opgezocht terwijl ik al aan het slapen was en toen hij zijn bed in was gegaan had hij me gestuurd via sms wat hij allemaal te weten was gekomen. Vanaf die ochtend waren de twijfels gedaan. Aan al zijn acties, gedragingen en uitspraken merkte ik het gewoon. Hij hield van me, en ik van hem. Het was zo simpel als 1 en 1, 2 was. Onder de middag raapte ik al mijn moed bij elkaar om het aan mijn beste vriendin te zeggen. Ik had enorm veel schrik voor haar reactie maar het eerste wat ze zei was ‘Ik wist het!’ ‘Oeps, viel het zo hard op?’ vroeg ik haar. Ze begon te ratelen dat ze het al lang had zien aankomen en dat het er ooit eens van moest komen. Uiteindelijk vroeg ze hoe het dan met mijn vriend zat. Kort zei ik dat ik het ging uitmaken. Ook daar schrok ze al niet meer van. Iedereen rondom mij had ondertussen al gezien dat het niet meer hetzelfde was als in het begin. Zeker de laatste tijd wanneer ik enkel nog over mijn neef sprak.

De woensdag namiddag moest ik naar mijn vriend zijn thuis. Hij had weer enorm veel huiswerk en weinig tijd voor mij. Het was verdomd moeilijk om niet gewoon met men neefje te beginnen sturen als mijn lief toch geen tijd voor me wou vrij maken. Wanneer Joren even de kamer uit ging kon ik er niet aan weerstaan een berichtje te sturen, tegen de tijd dat ik mijn gsm vast had voelde ik hem alweer trillen. 3 nieuwe berichten, met bonkend hart begon ik ze te lezen. Stuk voor stuk waren het weer super lieve berichtjes. ‘Ik wou dat ik bij je kon zijn, in plaats van hier mijn tijd te verdoen’ was het antwoord wat ik naar Steve terug stuurde. Opnieuw kwam Joren binnen, aangezien het al een poosje niet meer goed ging tussen ons kwam hij ook nooit af voor een kus, daar was ik deze week dan ook niet rouwig om. Bij het afscheid ’s avonds moest ik er natuurlijk wel een geven, maar dit voelde zo ongelofelijk fout. Niet tegenover Joren maar tegenover Steve, mijn hart was helemaal van hem en ik wou hem niet bedriegen met mijn zogezegde echte vriend.

De zondag was het weer ons dagje, wat voelde het goed om weer een knuffel te krijgen, dicht bij hem te zijn en af en toe een streel over zijn wang te geven. Dit was het heerlijke deel, het pijnlijke deel was dat Ilona heel de dag bij ons zat en dat we steeds ons in moesten houden om elkaar geen kus te geven. Wat ook moeilijk was, was om elkaar bij de gewone naam aan te spreken. Per sms waren we al snel bezig met liefje, schatje of zelfs mu ventje en vrouwtje. Telkens wanneer Ilona even uit de kamer was konden we ons niet bedwingen om niet snel een klein kusje te geven. Ik werd bijna misselijk van de spanning en de vlinders die aanwezig waren in mijn buik. Tegen de avond was het weer tijd om naar huis te gaan, zijn vrouw ging natuurlijk zoals gewoonlijk mee. Dat vonden Steve en ik natuurlijk erg vervelend omdat we niet deftig afscheid konden nemen.

Maandag 7 februari, de volgende dag kwam men neefje mij weer van school halen. We reden samen naar de bowling waar we echt niet van elkaar af konden blijven, we trokken enkele fotootjes samen en reden ’s avonds weer dik tegen ons zin naar mij thuis. Ik moest nog wiskunde taak maken, een vak waar Steve net een kanjer in was. Gelukkig hielp hij me goed of was ik steeds dik gebuisd geweest. Mijn ma zat naast ons op de stoel en viel bijna in slaap. Uiteindelijk kregen we ze overtuigt om te gaan slapen. Mijn wiskunde moest al snel plaats maken voor die heerlijke kusjes met men neefje. Wat waren we fout bezig! Beide ligt het niet in ons karakter om mensen te beliegen en bedriegen maar onze gevoelens waren echt te sterk. Na lang afscheid nemen vertrok men neefje naar huis. Voor hij bij zijn thuis binnen ging belde hij terwijl hij nog in de auto zat. Hij vertelde me bijna in tranen dat hij het niet meer zag zitten om nog langer te zwijgen tegen zijn vrouw. Ik snapte zijn standpunt goed genoeg, maar had schrik dat het van ons ging uitkomen. Natuurlijk heb ik het hem laten zeggen.

Terwijl ik vocht tegen de slaap stuurde ik hem nog een berichtje of het ging. Om kwart na zes liep de wekker af, ik was klaarwakker en greep naar mijn gsm. Hij had enkele berichtjes gestuurd, in de eerste had hij geschreven dat zijn vrouw er zich bij neer had gelegd en dat ze al vertrokken was. In andere berichtjes had hij geschreven hoe moeilijk hij het had toen hij in bed kroop, mijn hard brak. Ik voelde me super schuldig dat ik in slaap was gevallen. Snel begon ik een geruststellend sms’je te typen. Toen ik ’s morgens aan de bushalte stond vroeg hij om te bellen. Natuurlijk snakte ik er naar om zijn pracht stem al weer te horen. Het was natuurlijk niet de eerste keer dat we belden en mijn lief had het al verschillende keren gezien terwijl ik steeds aflegde voor ik bij hem was. Er was iets veranderd aan me want ik voelde dat er verandering in de lucht hing. Hij begon te zeuren dat ik steeds minder tijd met hem doorbracht en enkel aandacht had voor men neef. Tegen de tijd dat hij uitgezeurd was moest ik naar school vertrekken, toen besloot ik om het ’s avonds uit te maken. De dag leek eindeloos te duren en Steve moest ik ook al missen onder zijn werkuren. Ik had hem al op de hoogte gebracht van mijn besluit maar hij had schrik voor de gevolgen. Ik dacht dat hij overdreef want Joren had toch geen gevoelens meer voor me. Had ik me daar even mooi in vergist.

We hadden bij Joren thuis afgesproken na school en ik zat op zijn kamer te wachten tot hij thuis kwam. Met trillende stem vertelde ik hem dat ik het uitmaakte. Hij schrok enorm, zijn gezicht vertrok en hij nam mijn handen vast. “Mié, waarom ?” was het enige wat hij kon uitbrengen. Ik moest een lach onderdrukken, moest hij nu nog echt vragen waarom? Hij had me al maanden niet meer gezegd dat hij me graag zag, achter kusjes moest ik bijna smeken. En nu vroeg hij zich af waarom? Ik sloeg zijn handen van de mijn en keek hem recht in de ogen aan. ‘Omdat je me niet meer graag ziet.’ Was mijn duidelijk antwoord. ‘Ik zie u graag,’ bracht hij stamelend uit. Hij probeerde me te overtuigen om het nog te proberen. Maar daarvoor was hij te laat. Ik was verliefd op Steve nu, en daar zou niemand nog iets aan kunnen veranderen. Ik besloot om open kaart te spelen en vertelde het hem met snikken. Zijn houding veranderde. Hij sprong recht, riep naar me, en liet zich uiteindelijk tegen de muur zakken. ‘Komaan het is je neef!’, ‘je bent gestoord dat je nog maar eraan denkt een relatie met hem te beginnen’ allerlei verwijten kreeg ik naar mijn hoofd, maar het kon me geen zier schelen. Het was hem duidelijk, ik moest hem niet meer. Ik vertrok en belde onmiddellijk naar Steve, tranen liepen over mijn wangen toen ik de wijk uit stapte. Het deed ongelofelijk veel pijn om bij Joren weg te stappen maar ik besefte maar al te goed dat elke stap voorwaarts nu een was naar een leven samen met men neefje. Steve kreeg me uiteindelijk gekalmeerd en ik nam de laatste bus naar huis.

’s Avonds laat, na zijn werk kwam Steve af. We kusten, lachten en huilden samen tot we uitgeput in de zetel in slaap vielen. De volgende dag stond mama plots beneden. Ze maakte ons samen wakker en wachtte even. Ze wist goed genoeg dat ik ’s morgens steeds naar het toilet moest en ik was nog niet tegoei weg toen ze Steve DE vraag vroeg. “ Hoe zit dat tussen jou en Mieke? En waar is Ilona? “ Toen ik terug naar de woonkamer ging kwam ik mama met een glimlach op haar gezicht tegen. Ik ging naast me neefje in de zetel zitten en hij vertelde me dat mama het wist. Mijn mond viel open. Had ze nu werkelijk achter mijne rug aan Steve gevraagd hoe de zaken stonden? Ik stond mama op te wachten uit de badkamer toen ze naar me toe kwam en zei, “Het is goed voor mij dat jullie samen zijn.” Mijn hart sloeg een paar slagen over, ik kon niet geloven dat ze dat zei ! Ze ging normaal nooit met zo iets akkoord gegaan zijn want ze stond nogal ouderwets ingesteld. Ze moest Steve dus geknipt vinden voor mij. Geen probleem mee, ik dacht er net hetzelfde over. Het was ondertussen woensdag en natuurlijk, school. Dit zag ik even totaal niet zitten dus besloot ik mama even op de proef te stellen en te vragen of ik met Steve mee naar huis mocht. Na even aandringen mocht het. Ongelofelijk ! Mama was compleet veranderd, in één nacht.

Ik ging dus mee met Steve naar huis, het was een uurtje rijden en halverwege kreeg hij opeens telefoon. Het was zijn vader en mijn peter (onze vaders zijn broers). We keken elkaar wantrouwig aan. In men gedachten was ik al aan het vloeken op mijn ma omdat ik wist wat er aan de hand was. Ze had het al verder vertelt en net aan die ene persoon waarvan we vastberaden waren het zelf tegen te vertellen. Hij vertelde dat hij onze relatie accepteerde en ons het beste toewenste. Ik bleef heel de dag bij Steve thuis, terwijl hij moest gaan werken. Tijdens zijn pauze genoten we er van om samen te zijn en ’s avonds reden we weer richting mijn huis. Mama was er volledig mee akkoord dat Steve bleef slapen. De volgende dag moest ik wel naar school, Steve vertrok ’s morgens naar zijn werk maar beloofde om ’s avonds terug af te komen. Nog geen tien minuten later miste ik hem al vreselijk hard. De dag kroop voorbij. Al was het wel leuk om iedereen te vertellen hoe we samen waren gegaan.

De volgende dagen kregen we vaak genoeg de kans om heel ons verhaal te doen, ondanks dat iedereen het zag aankomen werden we toch overspoelt met vragen hoe het kwam dat we voor elkaar gekozen hadden. We konden op al hun vragen antwoorden zelfs op de vraag hoe het zat met kindjes. Uit ons antwoord kon iedereen afleiden dat we ons goed geïnformeerd hadden en dat we er goed over nagedacht hadden. Dat gaf dan ook voor de meeste mensen in de familie en vriendenkring de doorslag om onze relatie te aanvaarden.

Samen hebben we ons verhaal uitgeschreven dicht in elkaars armen, de reden hiervoor was dat we andere mensen verder willen helpen. Omdat we zelf zoveel steun hebben gehad aan alle verhalen op internet wilden we zelf alle neven en nichten in dezelfde situatie een hart onder de riem steken. Laat je niet tegenhouden door wat andere denken, volg gewoon je hart want ware liefde valt niet te onderdrukken.
Indien je nog met vragen zou zitten mag je ze steeds stellen, ook andere verhalen lezen we graag.

[domino1]

Laat je niet tegenhouden.

Jullie zitten op het randje af van een wettelijke overtreding, indien dit al niet het geval is.

Ik zou geen deel van uw familie willen zijn op het moment dat jullie elkaar in de haren vliegen.

In ieder geval veel geluk en ik hoop voor jullie dat bovenstaande er nooit van komt.

[CousinCouple]

Origineel gepost door domino1

Jullie zitten op het randje af van een wettelijke overtreding, indien dit al niet het geval is.

Ik zou geen deel van uw familie willen zijn op het moment dat jullie elkaar in de haren vliegen.

In ieder geval veel geluk en ik hoop voor jullie dat bovenstaande er nooit van komt.

Er is totaal niks van wettelijke overtredingen die nog maar in de buurt komen van onze relatie.

[domino1]

Die nog maar in de buurt komen ???????

Nog nooit gehoord van genetisch overdraagbare afwijkingen ?? Die wetten zijn niet voor de grap gemaakt.

[Hungry®]

Aandachttrekkerij imho.

[domino1]

Stiekem vond ik het heerlijk om bij hem in de keuken te staan, maar natuurlijk hielp zijn vrouw ook

Bedankt Hungry, had het niet gelezen en dacht dat het serieus was.

Dat is het zeker.

[mendokusei]

Origineel gepost door domino1

Die nog maar in de buurt komen ???????

Nog nooit gehoord van genetisch overdraagbare afwijkingen ?? Die wetten zijn niet voor de grap gemaakt.

Dit, er is een reden waarom familie geen seksuele relaties met bloedverwanten zouden mogen hebben

[Lumen]

Samen hebben we ons verhaal uitgeschreven dicht in elkaars armen, de reden hiervoor was dat we andere mensen verder willen helpen. Omdat we zelf zoveel steun hebben gehad aan alle verhalen op internet wilden we zelf alle neven en nichten in dezelfde situatie een hart onder de riem steken.

Oh. Een traan rolt uit mijn linkeroog. Ik wens jullie veel geluk samen!

Uiteraard komt er veel reactie van mensen die het niet meteen begrijpen.

[Lumen]

Origineel gepost door mendokusei

Dit, er is een reden waarom familie geen seksuele relaties met bloedverwanten zouden mogen hebben

Daar zijn testen voor. Een verantwoordelijk kandidaat-ouder-koppel laat zich testen en kan desgewenst een kind adopteren. Onverantwoordelijke mensen zouden geen kinderen mogen krijgen, ongeacht of het bloedverwanten zijn.

[CousinCouple]

Origineel gepost door Lumen

Oh. Een traan rolt uit mijn linkeroog. Ik wens jullie veel geluk samen!

Uiteraard komt er veel reactie van mensen die het niet meteen begrijpen.

Dank je voor je begrip en we krijgen al meer steun dan we ervoor gedacht hadden dus ..
en de mensen die het niet begrijpen hebben daar alle recht toe maar kennen onze band en onze gevoelens niet,want als zij net hetzelfde zouden meemaken zouden ze waarschijnlijk al anders reageren.
Maar dat er slechte reactie op ging komen dat wiste we wel.

[Locutus]

Origineel gepost door domino1

Die nog maar in de buurt komen ???????

Nog nooit gehoord van genetisch overdraagbare afwijkingen ?? Die wetten zijn niet voor de grap gemaakt.

Om genetisch overdraagbare afwijkingen door geven moet je geen bloedverwant zijn hoor ! Je moet alleen drager zijn van een genetische afwijking.

Origineel gepost door mendokusei

Dit, er is een reden waarom familie geen seksuele relaties met bloedverwanten zouden mogen hebben

Bij neven en nichten zit je al aan de 4de graad bloedverwant. dan zijn de risico's al veel lager

Hier nog wat lectuur: http://www.gezondheid.be/

Persoonlijk vind ik dat het wel moet kunnen, als de mensen in kwestie maar gelukkig zijn en van elkaar houden.

[domino1]

Man zeikt tegen een ander.


Als je het zo goed kunt uitleggen. Leg dan meteen eens uit hoe het werkt ipv tegen te spreken om tegen te spreken. Dan zul je meteen kunnen vertellen dat twee dominante factoren (wat de genetische afwijkingen meestal zijn) elkaar versterken dus wanneer familie-leden met elkaar paren dat de kans op dergelijke afwijkingen wordt vermeerderd.

Zoals ik zei die wetten zijn er met een reden.

En neen, ik heb het niet van een of andere site.

[Locutus]

Meh, de genetische gelijkenis tussen neef en nicht is 2%, dus kans dat ze drager zijn van dezelfde afwijking is al klein. En men kan er testen voor doen...
Ik zeg niet dat ze moeten kweken gelijk konijnen é.

Maar waarom zouden die mensen geen leven samen kunnen hebben?

[domino1]

Maar waarom zouden die mensen geen leven samen kunnen hebben?

Heb ik dat ergens geschreven ???

Je bedoelt dus dat een aap en mens meer genetische gelijkenis met elkaar hebben dan een neef en nicht ?

[CousinCouple]

Origineel gepost door Locutus

Meh, de genetische gelijkenis tussen neef en nicht is 2%, dus kans dat ze drager zijn van dezelfde afwijking is al klein. En men kan er testen voor doen...
Ik zeg niet dat ze moeten kweken gelijk konijnen é.

Maar waarom zouden die mensen geen leven samen kunnen hebben?

Je bent zo te lezen ook goed geïnformeerd.
En inderdaad het klopt wat je zegt want hebben samen al die info ook al opgezocht en weten ook dat er gezinnen zijn die neef en nicht zijn en toch samen kinderen hebben.
Dus het is mogelijk, maar weten ook dat de risico's er zijn dus ons testen doen we zeker wel.
En bedankt om de info op de forum te plaatsen want als het van ons komt geloven andere het niet echt .

[amedee]

Origineel gepost door domino1

Dan zul je meteen kunnen vertellen dat twee dominante factoren (wat de genetische afwijkingen meestal zijn) elkaar versterken dus wanneer familie-leden met elkaar paren dat de kans op dergelijke afwijkingen wordt vermeerderd.

Zoals ik zei die wetten zijn er met een reden.

Ik dacht dat net het de autosomale recesieve genen waren die voor problemen zorgden omdat je dan drager bent van een afwijking of ziekte maar het niet tot uiting is gekomen en je dus niet weet dat je drager bent maar het defecte gen wel doorgeeft.
Bij combinatie van twee dezelfde recessieve genen kunnen die genen wel dominant worden. ( 1 kans op 4 per bevruchting).

Voor de meeste recessieve ziekten ( vb mucoviccidose, ziekte Trousseau, sikkelcelanemie ) komt het dragerschap voor bij tussen de 1 op 200 tot 4 op 200 mensen.
Bij toeval kunnen beide ouders drager zijn van hetzelfde recessieve gen. Die kans wordt groter als ze familie van elkaar zijn, bijvoorbeeld neef en nicht.
Dit verklaart ook dat er in een huwelijk tussen bloedverwanten meestal een verhoogd risico is op een erfelijke ziekte bij hun kinderen.

Het is dus voor de ouders gewoon kwestie van genonderzoek om doorgeven van afwijkingen en ziektes te voorkomen.

By the way, er zijn inderdaad wetten ivm huwelijk tussen bloedverwanten maar een huwelijk tussen neef en nicht is nooit verboden geweest.
Eigenlijk was het vroeger gewoon schering en inslag gewoon om bepaalde bezittingen in de familie te houden en in sommige landen is het nog steeds schering en inslag om krak dezelfde reden.

[domino1]

Ik heb geschreven dominante factoren.

Het zijn trouwens niet enkel recessieve genen die voor problemen kunnen zorgen maar aangezien je toch al heel de tijd op de loer ligt, zul je dat wel weten.

Geen opmerking over het feit dat ik zei dat volgens ... een aap en mens meer genetische gelijkenis met elkaar hebben dan een neef en nicht.

Trouwens als er anders geen vriendelijk woord uitkomt, moet je nu niet proberen om mij op dergelijke manier van antwoord te dienen want het ligt er te dik op.

[amedee]

Origineel gepost door domino1

Ik heb geschreven dominante factoren.

klopt.
Ik zat met de term "dominante genen" in mijn hoofd, vandaar mijn opmerking over recessieve genen.

[Lumen]

Origineel gepost door domino1

Heb ik dat ergens geschreven ???

Je bedoelt dus dat een aap en mens meer genetische gelijkenis met elkaar hebben dan een neef en nicht ?

Ik denk dat die 2% gaat over ons unieke DNA, dus wat overblijft als je dat wat we allemaal gemeenschappelijk hebben, wegdenkt. En dan klinkt het wel aannemelijk. Misschien snap ik dat net wel en jij net niet.

[domino1]

Trouwens, je bedoelt dus het aan de mens unieke (minimaal resterende) DNA en spreekt niet meer over genetische gelijkenis.

Blij nu ?